تاریخ انتشار: آذر ۱۳۹۸
در بسیاری از سازمانها، خرید و مهندسی دو دنیای جداگانه هستند. مهندسان نیاز را تعریف میکنند، واحد خرید تأمین میکند و ارتباط کمی بین این دو وجود دارد. نتیجه این جدایی اغلب خرید کالایی است که از نظر فنی کامل نیست یا از نظر اقتصادی بهینه نیست.
مهندسی خرید (Purchasing Engineering) رویکردی است که در آن تصمیمهای خرید بر اساس تحلیل فنی دقیق گرفته میشوند. یک متخصص مهندسی خرید باید هم زبان مهندسی بداند (مشخصات فنی، استانداردها، روشهای آزمون) و هم اصول تجاری را درک کند (مذاکره، قرارداد، ریسک).
مهمترین سند در مهندسی خرید، درخواست پیشنهاد (RFQ) است. یک RFQ خوب باید مشخصات فنی کامل، الزامات کیفی، شرایط تحویل و معیارهای ارزیابی پیشنهادها را دربر داشته باشد. RFQ ناقص یا مبهم، پیشنهادهای غیرقابل مقایسه و مذاکرات بیپایان ایجاد میکند.
پیش از شروع همکاری با یک تأمینکننده جدید، ارزیابی فنی ضروری است. این ارزیابی باید توانایی تولید (ماشینآلات، فرآیندها، ظرفیت)، سیستم کنترل کیفیت و تجربه مرتبط (سابقه در محصولات مشابه) را بررسی کند.
سازمانهایی که مهندسی خرید را جدی میگیرند، معمولاً کیفیت تأمین بالاتر، هزینه کل مالکیت پایینتر و ریسک زنجیره تأمین کمتری دارند. این مسیر نیاز به توسعه دانش فنی، ابزارهای ساختارمند و فرهنگ همکاری بین مهندسی و خرید دارد.